ثبت سریع ایده‌ها

قبلاً زمانی که توییتی به ذهنم می‌رسید و به توییتر دسترسی نداشتم هیچ‌وقت آن را در جایی یادداشت نمی‌کردم و بعد وقتی که توییتر را باز می‌کردم به‌محض اینکه توییتی می‌دیدم که نزدیک به آن توییت بلافاصله می‌توانستم آن را به‌ خاطر بیاورم.

ولی اگر من این همه وقت را در توییتر هدر نمی‌دادم هرگز آن توییت‌ها به ذهنم نمی‌آمدند.

حالا که تصمیم گرفته‌ام فقط یک ساعت از روزم را در توییتر و سایر شبکه‌های اجتماعی بگذرانم این باعث می‌شود که احتمال به ذهن آمدن توییت‌هایم خیلی کمتر باشد و فقط این مشکل هم نیست.

قبل از اینکه شروع به نوشتن این یادداشت کنم با خودم فکر کردم که دربارۀ یک موضوعی بنویسم.

ولی قبلش می‌خواستم کمی آزادنویسی کنم و در حین آزادنویسی هم دربارۀ آن موضوع بنویسم که برای نوشتن یادداشت آماده‌ بشوم.

ولی در حین آزادنویسی چون نوشتن را با موضوعات دیگری شروع کردم ناگهان حس کردم که موضوع یادداشتم را فراموش کرده‌ام.

خیلی به ذهنم فشار آوردم که آن را به خاطر بیاورم و آخرش به سختی آن را به‌ خاطر آوردم.

این موضوع باعث شد که من دیگر تصمیمم را برای نوشتن ایده‌هایم در یک دفترچه یادداشت عملی کنم.

دفترچه یادداشت‌ها متأسفانه خیلی گران هستند و من واقعاً با خودم فکر می‌کنم چرا باید دفترچه‌ای که حجم کاغذ کمتری در ساخت آن به‌ کار رفته قیمتش از یک دفترچه مشق دانش‌آموزی بیشتر باشد. برای همین میلی به خرید این دفترچه‌ها ندارم.

ولی حالا که دفترچه یادداشتی ندارم تصمیم گرفتم که ایده‌هایم را در همان دفترچه‌های مشق دانش‌آموزی که قبلاً چندتایی از آن‌ها را خریده‌ام ثبت کنم.

فکر می‌کنم این هم یک جور کمال‌گرایی است که می‌خواهم حتماً ایده‌ها را در یک دفترچۀ یادداشت ثبت کرد.

خوشبختانه بلافاصله متوجه کمال‌گرایی در این موضوع هم شدم و بر آن غلبه کردم و حالا یکی از آن دفترچه‌های مشق را برای ثبت ایده‌هایم کنار گذاشته‌ام.

حتی می‌خواهم زمان‌هایی که می‌روم پیاده‌روی آن را با خودم به همراه ببرم و کلاً هرجایی که می‌روم باید همراهم باشد و در خانه هم که هستم باید به سرعت ایده‌هایم را قبل از اینکه فراموششان کنم در آن ثبت کنم.

کلاً باید عادت ثبت ایده‌ها را در خودم پرورش بدهم. یک عمر است که به ندرت ایده‌هایم را ثبت کرده‌ام و از امروز به بعد می‌خواهم این عادت را در خودم پرورش بدهم.

آن موضوعی که می‌خواستم برای یادداشت امروزم بنویسم این بود که من قبل از اینکه این سایت را راه‌اندازی کنم در بستر بلاگفا به یادداشت‌نویسی می‌پرداختم و یادداشت‌هایم روی آن به‌حدی بد و شلخته بودند که گاهی مخاطبانم شاکی می‌شدند.

ولی از وقتی این سایت را راه‌اندازی کرده‌ام دچار کمال‌گرایی شدم و دیگر به ندرت در آن چیزی می‌نوشتم و این در حالی بود که در بلاگفا هرروز به انتشار مطلب می‌پرداختم.

هرچند برخی از یادداشت‌هایم خیلی بد بودند، ولی برخی هم خیلی خوب بودند و باعث تحسین دیگران می‌شد.

به‌هرحال حالا من با منتشر نکردن چیزی روی سایتم نه سرزنش و نه تحسین کسی را داشتم.

این اشتیاقم برای انتشار روزانۀ یادداشت‌هایم باعث شده بود که به‌محض اتمام آزادنویسی در کامپیوترم، شروع به تایپ یادداشت برای وبلاگم کنم.

حالا باز هم همان عادت سابق را در خودم زنده کرده‌ام و می‌خواهم هرروز بعد از اتمام آزادنویسی شروع به نوشتن یادداشت سایتم کنم.

Leave a reply:

Your email address will not be published.